باياتي7


                                قيز


 قيز نه ده‌لي اولموسان                          ( دختر‌، مگر ديوانه شده‌اي )

سارالموسان،‌ سولموسان                        (اينگونه زرد و پژمرده شده‌اي)

کيم نه ديوب قيز سنه                           (چه کسي،‌ حرفي زده است)

بولود کيمي دولموسان                           (که مانند ابرها،‌ از گريه پُري؟)

                                                
TM

شعر باياتي2

شعر تركي

عزيزيم ديلن گل                               (عزيزم به وطن بازگرد)

باغدا گوله ديلن گل                           (براي طلب گل،‌ به سوي باغ بيا)

غربت‌ده ‌خان اولونجا                          (در غربت،‌ اگر کدخدايي دهندت)

وطنين ده،‌ ديلن گل                           (گدايي در وطن ارزشمندتر است) 


عزيزم کاساد اولماز                           (عزيزم اسم نامفهوم نمی‌شود)

مرد الي کاساد اولماز                        (دست مرد بخيل و خسيس نيست)

يوز نامردين چوره‌يين                           (نان صد نامرد را اگر خُرد کني)

دوغراسان کاسا دولماز                       (يک کاسه تليت(براي آبگوشت) پُر نمي‌شود)


آغ آلما قيزيل آلما                               (سيب سپيد و سيب قرمز)

نيمچه‌يه دوزول آلما                            (در نيمچه چيده شو اي سيب)

چرکين آل نجيب اولسون                      (عزيرم زنِ‌ نجيب بِستان‌، هرچند که زشت باشد)

بد اصيل گوزه‌ل آلما                            (از زن زيبا امّا بداصل،‌ پرهيز کن)

TM