سریش اباد(وطن)
وطن
غریبم یوخدو آرخام (غریبم پشت و پناهی ندارم)
قاناتیم یوخدو قالخام (بال و پری برای بلند شدن ندارم)
دورام داغلار باشیندا (بالای کوه بایستم و )
سریش ابادا ساری باخام (به راه سریش اباد چشم بدوزم
*******
عزیزیم کتان ساری (عزیزم کتان زرد است)
کؤینه گیم کتان ساری (پیراهن کتانم زرد است)
چیخایدیم داغ باشینا (کاش بالای کوه می رفتم)
باخایدیم سریش اباد ساری (به راه سریش اباد چشم می دوختم
*******
عزیزیم کتان دا گول (عزیزم کتان گل دارد)
شال دا گول کتاندا گول (شال و کتان گل دارد)
یئریمیز یاخچه یئردی (جایمان خوب جائی است)
حئیف کی سریش اباد دئیی (حیف که سریش اباد نیست
کنم من جمله ام اینگونه اغاز