سلام همشهری عزیز : لطفا با دیدن وبلاگ های موجود جوانان و نوجوانان شهر خودت یعنی سریش آباد به ما بگویید : وقتی به مطالعه و مشاهده ی وبلاگ های همشهریان خودتان می پردازید چه حس و فکری به شما دست می دهد؟

اگه توی غربت باشی و برای رهایی از حس غریبی، تنها راهت وبگردی وبلاگ های شهرت باشد ، چه حس دیگری بهت دست خواهد داد؟

آیا حس غریبی موجود در فکر و ذهن ترمیم می شود ؟ آیا وبلاگ های موجود کار مفیدی در آرامش روان تو مأثر واقع می شوند ؟ با مشاهده ی تصاویری از همشهریان خود ، چه حسی در شما ایجاد می شود ؟

از آنجا که اکثر جوانان سریش آباد دوست دارند از شهر خودشان کوچ کنند و دیگر به زادگاه خود برنگردند، آنهایی که این گونه از افکار خودشان را به عمل رسانده اند ، آیا با دیدن وبلاگ های سریش آباد (یعنی شهر قدیمی خودشان) به غیر از حس غریبی ، حس تنفر آنها دوباره اوج می گیرد یا از رفتن خودشان پشیمان میشوند؟ و دلتنگ دیار خویش می گردند ؟ به دنبال صدای یار و نگار قریب می گردند نه دیار غریب؟